Nezir ef. Škaljić – gradonačelnik koji je asfaltirao Sarajevo

Pregledano 903 puta
17. Juni 2013

Dolaskom Austrougarske na prostor Bosne i Hercegovine, Sarajevo, kao i drugi gradovi u BiH, doživjelo je urbani i kulturni razvoj.

Sarajevo je dolaskom Austro-Ugara dobilo status grada, prvog gradonačelnika i prvi Statut grada.

Nakon što je drugi sarajevski gradonačelnik Mehmed-beg Kapetanović Ljubušak zbog bolesti povukao sa te funkcije 1899. godine, na tu poziciju postavljen je Nezir ef. Škaljić.

Nezir ef. Škaljić rođen je 1844. godine u Rogatici. Po završetku nauka služio je kao kadija (sudija) u Rogatici, Fojnici i Srebrenici. Za vrijeme austro-ugarske okupacije 1787. godine bio je predsjednik Trgovačkog suda u Sarajevu.

Član Ulema-medžlisa (Rijaset) i Vakufske uprave bio je od 1883. godine.

Asfaltiranje, kanalizacija i kupalište Bentbaša

U prelaznom periodu koji je zahvatio dva gradonačelnika, u Sarajevu je svečano otvoren Društveni dom (današnje Narodno pozorište) i posvećena Evangelistička crkva, današnja zgrada Akademije likovnih umjetnosti, arhitekte Karla Paržika.

Nezir ef. Škaljić bio je gradonačelnik Sarajeva u periodu kada je počela (1900.) i završena (1902.) gradnja Meteorološke stanice na Bjelavama, te 1901. godine počelo je asfaltiranje ulica – prvo oko sarajevske Katedrale, a kasnije i drugih dijelova grada*.

Godinu dana kasnije izgrađena je Aškenska sinagoga rađena po projektu Karla Paržika, te otvoreno ljetno kupalište Bentbaša.

U blizini Željezničke stanice izgrađen je, na tadašnjoj periferiji grada, Vojni logor (kasnije Kasarna Maršal Tito, današnji kampus UNSA i Univerzitetska biblioteka).

Austro-Ugarska je u tom periodu u Sarajevu izvela glavnu mrežu moderne gradske kanalizacije.

Historija bilježi, za Nezira ef. Škaljića, tek da je bio treći gradonačelnik Sarajeva i čovjek čiji je cijeli život bio posvećen tumačenju zakona. Preveo je Medželu, te reviziju prijevoda turskih zakona.

Efendija Škaljić preminuo je 1905. godine u Sarajevu.

(Diwan-magazine)