Dok se ajkule ne nažderu

2
Pregledano 1.002 puta
26. April 2011

“sandžak” – Rožaje je iznova pod budnim okom „pravedne“ države. No, na nekakvo čudo, kad se dijeli i šakom i kapom, isuviše je malo da bi ga iko primjetio. Bogme kad se udara, dovoljno je veliko da udarac ne promaši čak ni one nedužne. Da je Bog do Crna Gora tako pravedna, pa da ona obećanja koja daje prije svakih izbora sprovede u djelo. Ali ne. Džaba je sad Rožajcima što su zdušno zagovarali nezavisnost Crne Gore kad ih je pokosio Signal.

Akcija Signal je dugo i dubokoj tajnosti pripremana u koordinaciji inspektora za organizirani kriminal, specijalnog državnog tužioca i Uprave carina. Nakon šest mjeseci pripremanja, 1. 6. 2010. godine u zoru, u zatvorske ćelije odveden je veliki broj policajaca, šefova carinske ispostave, carinika, preduzetnika, privatnika pa čak i poljoprivrednika iz Berana, Tutina i najviše iz Rožaja.

• Policijski službenici iz Rožaja – Dema Ramović, Erdan Huremović, Mersudin Košuta i Daut Kalač

• Šef robne carinske ispostave Šećo Kalač

• Šef Ispostave carine na prijelazu Dračenovac Mersudin Kuč

• Carinici Suad Kurpejović, Senad Hadžić iz Rožaja, Jelena Radović, Marija Šćekić, Đukan Gudović i Goran Radičević iz Berana

• Fitosanitarni inspektor Meta Kalač

• Privatnici, otac i sin Avdulah i Rejhan Škrijelj, Adis i Jasmin Muratović

• Poljoprivrednik Fetah Šahić

• Preduzetnici iz Tutina Bejto i Halil Zornić

Svi su uhapšeni pod sumnjom da su se bavili krijumčarenjem i korupcijom na granici između Crne Gore i Srbije Dračenovac i svima su im na teret stavljena ista krivična djela – zločinačko udruživanje, primanje mita i zloupotreba službenog položaja. Neki crnogorski pisani mediji nezvanično su saznali da su tokom višemjesečne akcije kojom je rukovodio specijalni tužilac za organizirani kriminal osumnjičeni bili pod tajnim nadzorom, praćeni i snimani preko mobilnih telefona.
Nakon hapšenja i sprovođenja, nastupio je ponovni, višemjesečni tajac.

Osim kvalifikacija krivičnih djela, podaci o detaljima, sumnjama i dokazima do kojih se došlo tokom višemjesečne istrage postali su misterija. Uhapšeni i dalje leže u zatvoru, njihovi advokati ne uspijevaju doći do konkretnijih optužbi zbog kojih bi se njihovi klijenti ovoliko dugo držali zatvorenim. Zakonski razlog kojim se pravda njihovo držanje je taj što im se navodno mogu ponoviti ti postupci.

Pošto se i poslije toliko vremena nije desio nikakav preokret situacije, 17. septembra se na gradskom trgu u Rožajama okupio veliki broj građana, kako bi protestom pokazali da se ne slažu sa time što se Rožajcima čini. Skup je organizirala rodbina pritvorenih, a nekoliko stotina građana obratili su se prim. dr. Izet Bralić, predsjednik OO SDP Rožaja, te njegove partijske kolege Esad Plunac i dr. Arslan Dedeić, kao i Munever Kuč, advokat. Na skupu je zatraženo od pravosudnih organa da što prije procesuiraju predmete uhapšenih koji se već četiri mjeseca nalaze u bjelopoljskom istražnom zatvoru. Nisu mogli a da ne spomenu zaboravljenu nesebičnu podršku Rožajaca, posebno na referendumu. Naglasili su da su ovakvim postupcima uvrijeđeni, posebno zato  što je svima dobro poznato, pa i onima koji su akciju „Signal“ sproveli, da se na Dračenovcu prenosi polovan namještaj, šporeti i cegeri. Za razliku od toga, u barskoj luci se može govoriti o milionskim ciframa, ali o tome se ipak šuti. Zaboravili su i Dobrakovo, i barsku luku, pa ispade da je Dračenovac jedino mjesto gdje se mogu desiti neke kriminalne radnje, a Rožaje jedini grad u Crnoj Gori u kome ima kriminalaca.

Pojedinci su, srećni zbog činjenice da je „komšiji crkla krava“ špekulirali o tome kako je dio osumnjičenih Rožajaca posljednjih godina uspio steći kuće, stanove, vikendice na moru, skupocjene automobile, koji su “boli u oči” građanima u gradu u kom više od trećinu stanovništva živi od socijalne pomoći. Zapravo, ovo je, kao i mnogo puta do sada, još jedan pokušaj da se sitnim problemima zamažu oči javnosti, i da one stvari koje zaista bodu oči građanima Crne Gore, postanu manje primjetne.

Autor: Dženana Fetić